تاریخچه

 

شما حتما شگفت زده می شوید اگر بدانید که فیبر کربن به هیچ وجه یک کشف جدید نیست .توماس ادیسون از فیلامنت  های( همان رشته های نازک یا لیف را گویند ) کربن در ازمایشات لامپ خود در سال 1879 استفاده می کرده است . او این الیاف را توسط حرارت دادن خیزراندر یک محیط تحت کنترل تولید می کرده . لیف کربن که ادیسون ساخته بود از مواد پایه سلولزی بوده است ، که امروزه از مواد پایه نفتی ساخته می شود .الیاف کربنی که ادیسون توسط اتش زدن خیزران می ساخته ضد اتش بوده که ان را برای فیلامنت هایی که باید ملتهب می شدند ایده ال می ساخته است .

بعدا درسال 1958 راجر بیکن تلاش کرد تا الیاف کربن را از رشته های ریون ( ابریشم مصنوعی ) بسازد اما این الیاف خیلی محکم نبودند . تنها در سال 1963 بود که موسسه هواپیمایی سلطنتی در همپشاپر انگلستان فیبرکربن محکم تولید کرد . رولز رویس از این فیبرها در موتور های هواپیمایی خود استفاده کرد .

امروزه الیاف کربن از پلیمر پلی اکلیرونیتریل () ساخته می شود . زمانیکه این پلیمر تولید می شود به روشی کشیده می شود که موازی محور لیف قرار گیرد . این پلیمر سپس در دمای 200 الی 300 درجه برای از بین بردن هیدروزن و اضافه کردن اکسیژن به مولکول اکسید می شود .سپس پلیمر توسط کربنیزاسیون خالص سازی می شود، که با گرم کردن آن تا دمای 2500 درجه در یک محیط اشباع از نیتروژن این عمل انجام می شود . محصول به کیفیت لیف وابسته است و پلیمری بابیش از 90% کربن در آن است . مرحله نهایی در ساخت لیف کربن سایزینگ  نام دارد . در این مرحله الیفا به صورت پارچه بافته می شوند ودرون یک رزین اپوکسی قرار داده می شوند . چیزی که در اخر بدست می آید یک صفحه فیبرکربن سیاه رنگی است که شما می تواند برای ساخت موارد بسیاری از ان استفاده کنید .